|
Fenno,
disset lu Béca, après vei dîna, parei que notre jône meitre ei riba.
- Ah! dit la Mariéto, moussur Frederi ei en vacanças
? Eh bé, ca toumbo bien. Nous ne saben que fâ de notreis perous " Loungovarts
", nous vam l'in fâ passâ. Ca li faro plasei.
- T'as rasou, pito. Envoyo l'in par notre drôle. "
Dei l'endemo, couma qu'éro counvengu, Jean Picatau
fuguet charja de pourtâ lu present.
Avant qu'ô s'en ane, sa mai li recoumandet :
" Et surtout, te chaulio pas en chami et sio poli. T'ovas bé, této de
grelet ? "
Lu goujat partit, bien eifarbi,
avéque soun panié sous lu bras.O v'éro countent de nâ se parmenâ et, tout
en se dôdinant, ô chantavo la " Yoyéto
".
Vous cresez plo qu'en routo ô crôgnet la meita
dôs perous? Deitroumpas-vous. Quoiqu'ô n'ayet n'envio folIo, Ô n'en minget
pas quitament un : ô vio lu janzi, lu paubre chet.
Si lu panié rartet plet, ô aguet tout parié un
pitit acident. En passant dins lu bouei de Peipinsou, Picatau eipiavo
dôs jais que s'accoursavan. Pendent qu'ô levavo la této, uno racino l'entrôpet
et ô masset un pôfignou. Lous perous, étou is, rudeléren. N'y o que se
machéren; d'autreis, pus chançous (?) toumbéren sur quauquo ret de mouflet
que ne sentio pas à boun. Tout autre que Picatau n'ôrio gu de l'einuei,
mas se, que n'éro pas bilous, s'eimôvet point par co. Avéque soun davantau,
ô eissujet lous perous que se vian chôlias. Après, is marquavan miei que
lous autreis. Lusissian coum'un eimirai et se souvenian pus de ço qu'is
vian sina.
Pau de temps après queü pitit malur, Picatau
ribet ô chateü dô Grand Loubard, ente demouravo soun moussur, lu coumte
Adhémar de Charaban.
O n'aguet pas meitié de tutâ, la porto éro
drubido. Ca fai que, ô se campet dins l'entrado, sas socas d'uno mo et
soun panié de l'autro.
" y o co quaucu? ", credet-eü.
O n'aguet pas de reipounso. Qu'ei que, par lu
mament, n'y vio dins lu chateü noumas moussur Frederi. Quoique lu soulei
siet naut, ô rouflavo dins soun liet et ô durmio si bé que lu tounar l'ôrio
pas eivelia.
Couma degu ne reipounio, Jean Picatau badet plus
fort. O n'aguet douas bounas uchadas que faguéren tundî lu colidor.
Quete cop, moun ami, ô vai veire davalâ, par
no cordo que pingouliavo, un pitit drôle billa de vart. Jean ne sabio pas
que qu'éro un singe billa couma no persouno. O lu prenguet par lu fils dô
moussur. Par bien dire la verita, ô lu troubavo plo quauque pau eicharni,
mai passablement bourru, et ô ne vio pus vu de gent que vian no couo
ô found de l'eichino. Mas notre Picatau s'eitounet pas de si pau.
(Avec la voix de Yvon Rouyer -Varaignes-) |
" Vous souate bien lu bounjour, moussur
Frederi, disset-eü ô gouiardeü. V'ai pourta dôs perous " Loungovarts ".
- Oua! oua! " s'isset lu drôle billa de vart,
et, sei fâ de boniments, ô crôgnet quatre ô cinq perous. Après, ô reliet
sur sa cordo, et vei lu qui eisubli.
Picatau levavo lu nas par veire ent'ô vio passa,
quante moussur de Charaban entret.
Bien poliment, lu gouiat lu saludet et li damandet
sous pourtaments. Après, ô li offrit soun present.
" Tu n'as trouvé personne? disset lu coumte.
- Vous fau pardou, notre moussur, véne de veire
votre fils. O s'ei sôva par quello cordo."
Et, par fâ plasei à moussur de Charaban, Picatau
ajoutet :
" Mai qu'ei un crâne gouiat, par moun arma, bien
eicarabilla et libre coum'un chat! Et vous sabez, qu'ei tout à fet votre
portret. Se n'ei la couo et la bourro, ô vous semblo couma douas gouttas
d'aigo."
|