LU POULET DE MADAMO BIGAROULET  
        En par qu'ô vio jabla lurs cacaus, chas Tirtou faguéren dinâ Picatau.
        Quoiqu'ô ayet passablament minja, queü gourmand n'éro point ôlia. En ribant chas se, ô trobo sa gent à tablo. La soupo sentio à boun, la li faguet envio. D'aillours, ô n'éro point amounla par la soupo. Que siet soupo vardo de pezeüs, soupo rousso de coucourdo, soupo bluio de favas, soupo blancho de moungettas ô soupo negro de boudins, ô li fesio toujours hônour.
        Ca fai que doun, ô n 'en masset no siéto pounchudo et faguet un si rude chabrô qu'un rat chabrounié s'y ôrio neja. Après, ô se tundit de moungettas.
        Quand ô aguet chaba, sa mai disset :
        " Ai Jean, si ca t'einoyo pas, tu vas pourtâ un froumage à la damo Bigaroulet. La m'o souvent randu sarvicet. Sirio countento de li fâ plasei. "
         En mémo temps, la Mariéto li paret un pitit paquet pleja dins de las feuillas de vigno. Douas minutas après, Picatau éro chas la damo.
         " Vous souate bien lu bounjour, madamo Bigaroulet, disset-eü en entrant. V'ai pourta un present. "
         La damo lu viset. O ne vio point de cabas ni de panié barra et ne tenio ret dins sa mas. Ente diable éro lu present.
         Eh bè, lu froumage éro dins la pocho de Picatau. Quoiqu'ô siet bien plejâ dins las feuillas, la damo, qu'éro crentivo, pouguet pas s'empeichâ de s'eicharnî quante Jean lu pôset sur la tablo.
         Madamo Bigaroulet n'éro point bravo (la me semblavo) mas l' éro bouno parsouno et bien couvidanto. Quante l'aguet remarcia Picatau, la li disset :
         " Jean, siéto-te, tu vas prenei quauquo ret. "
         En mémo temps, la pourtet sur la tabla uno meita de poulet.
         Picatau n'éro point feiçounié et vio lu ventre chabissent. Sei se fâ mai prejâ, ô se siettet. Lu poulet, rousseü coum'un louvis d'or, ôrio fai envio à d'un malaude, et lu gouiat z'éro point. Tout parié, ô disset par politesso :
         " Oh! ca n'y o trop. Jamais ne minjarai tout co.
         - Minjo ço que te faro plasei ", disset la damo.
         Encouraja par quello paraulo emprundento, moun tridau coupet un gros trignau de po, prenguet un boun tros de poulet et se trapet de minjâ coum'un chat magre. N'un n'ôrio point dit qu'ô vio dîna dous cops. O vio pus tôt l'ar d'un mort de fam. Tout en cassant la croûto, par que ca colet miei, ô bevio coum'un cros d'eiteü mai n'ôbludavo point de countâ de las faribolas.
         Tout d'un cop, ô s'aperceguet que n'y vio pus de poulet. Ca l'eitounet. O lu vio chaba sei zu veliei et ne vio laissa dins lu plat qu'un pitit bouci de peü.
      (Avec la voix de Yvon Rouyer -Varaignes-)
         Madamo Bigaroulet se chuquet point par co -l' éro si bravo fenno !- mémo la li disset en risen :
         " Oro, n'ai ret pus à t'offrî. Beleü tu mingerias un bouci de toun froumage?"
         La pensavo qu'ô refuserio.
         Paubro fenno! La ne couneissio pas lu galuraud. Queü gourmand la prenguet ô mout.
        " Moun Deü, disset-eü, peique ca vous fai plasei, pode bè n'en goûta."
        Mas ço que Picatau pelayo n'en goûtâ, ca n'éro pas de n'en prenei avéque la pouncho dô couteü, couma fan lous eisagneis. O n'en coupet un gente taillou. Après, par chabâ soun po, ô y tournet et, ô bout d'uno minuto, lu froumage fuguet defunt.
        Quete cop, la damo n'offrit ret pus. Picatau, qu'éro loin d'étre à jun, sarret soun couteü et se levet.
        " Eh bè ! ôre, se dit, vau m'entournâ. Anet, ô reveire, Madamo Bigaroulet.
         - Adicias, Jean, disset la damo, et bien te remarciant.
        - De ret, madamo Bigaroulet, reipoundet Picatau. Qu'ei me que vous remarciet."
vers le début de la page
Page d'accueil Glossaire
Table des histoires Histoire suivante